Купить Статуэтка Петрос Патканян, История Армении | Вернисаж Истории
Телефон
8(918)334-0707
г. Краснодар ул. Стасова 178

Статуэтка Петрос Патканян

Статуэтка Петрос ПатканянСтатуэтка Петрос ПатканянСтатуэтка Петрос ПатканянСтатуэтка Петрос Патканян
Артикул: SSMLBA011083
2 130
В корзину
Характеристики
Материал
Полистоун
Размер
Маленький
Цвет
Бронза
Высота
19.6 см.
Вес
0.68 кг.

Патканян Петрос

В 1839 г. при помощи русского генерала Григория Христофоровича Засса первые 200 армянских семей переселились с гор на левый берег Кубани, сопровождаемые армянским монахом-подвижником Карапетом Арцивяном. Переселенцев встречали священники из Ставрополя и Екатеринодара Петрос Патканян, Арутюн Вартанян и Никагос Симонян. Об этом событии пишет Никагос Симонян следующее: «Когда мы получили известие от монаха Карапета о том, что большое количество армянских семей спускается с гор в сопровождении ста казаков пластунов, выделенных генералом Зассом для их охраны, я и священники тер-Петрос Патканян, тер-Арутюн Вартанян с крестами и хоругвями вышли им навстречу. И вот вдали мы увидели монаха Карапета с крестом в руках, а за ним караван переселенцев. Боже мой!, какая картина! – от радости мы плакали, как дети. Истосковавшиеся по кресту и вере мужчины и женщины подбежали к нам и пали ниц. Долгое время тер-Петрос с воодушевлением успокаивал этих людей, а тер-Арутюн переводил на греческий язык его речь. Так, в 1839 г. на берегу Кубани против крепости Прочный Окоп и родился новый аул черкесо-гаев Арменхабль. В дальнейшем по просьбе священника Петроса Патканяна и просьбе жителей аула, католикос всех армян Нерсес Аштаракеци в 1848 г. получил разрешение русского наместника на Кавказе переименовать аул Арменхабль в село Армавир – в память о древней столице армянского государства.


 

Petros Patkanyan

In 1839, with the help of Russian General Grigory Khristoforovich Zass, the first 200 Armenian families moved from the mountains to the left bank of the Kuban, accompanied by the Armenian ascetic monk Karapet Artsivyan. Migrants were met by priests from Stavropol and Ekaterinodar Petros Patkanyan, Harutyun Vartanyan and Nicagos Simonyan. The following is written about this event by Nikagos Simonyan: “When we received news from the monk Karapet that a large number of Armenian families were descending from the mountains, accompanied by a hundred Cossack plastuns allocated by General Zass for their protection, I and the priests ter-Petros Patkanyan, ter Harutyun Vartanyan with crosses and banners went out to meet them. And in the distance, we saw the monk Karapet with a cross in his hands, and behind him a caravan of immigrants. Oh my god!, what a picture! - with joy we cried like children. Longing for the cross and faith, men and women ran up to us and prostrated themselves. For a long time, ter-Petros reassured these people with enthusiasm, and ter-Harutyun translated his speech into Greek. So, in 1839, on the bank of the Kuban, against the fortress of Durable Okop, a new aul of Circassian gays Armenhabl was born. Subsequently, at the request of the priest Petros Patkanyan and the request of the village residents, the Catholicos of all Armenians Nerses Ashtaraketsi in 1848 received permission from the Russian governor in the Caucasus to rename the village of Armenhabl in the village of Armavir - in memory of the ancient capital of the Armenian state.

Պետրոս Պատկանյան

1839թ. ռուս գեներալ Գրիգորի Խրիստոֆորի Զասի օգնությամբ առաջին 200 հայ ընտանիքներ լեռներից տեղափոխվեցին Կուբանի ձախ ափ, որն ուղեկցվում էր հայ միաբան Կարապետ Արծիվյանի ուղեկցությամբ։ Տեղահանվածներին դիմավորեցին Ստավրոպոլից և Եկատերինոդարից ժամանած հոգևորականներ Պետրոս Պատկանյանը, Հարություն Վարդանյանը և Նիկողոս Սիմոնյանը: "Երբ Կարապետ միաբանից լուր ստացանք, որ մեծ թվով հայ ընտանիքներ լեռներից իջնում են գեներալ Զասի կողմից իրենց պահպանության համար հատկացված հարյուր կազակների ուղեկցությամբ, ես, Տեր-Պետրոս քահանա Պատկանյանը, Տեր-Հարություն Վարդանյանը խաչերով և պաստառներով դուրս ենք եկել նրանց ընդառաջ։ Եվ ահա հեռվից մենք տեսանք Կարապետ վանականին՝ խաչով, իսկ նրա ետևից տեղահանվածների քարավանը։ Աստվա՜ծ իմ, ի՜նչ պատկեր – ուրախությունից մենք լաց էինք լինում․ Խարխլված տղամարդիկ ու կանայք, երեխաները՝ խաչով ու հավատով, շնչասպառ վազում էին դեպի մեզ։ Երկար ժամանակ Տեր-Պետրոսը ոգևորությամբ հանգստացնում էր այդ մարդկանց, իսկ Տեր-Հարությունը հունարեն էր թարգմանում նրա խոսքը։ Այսպես, 1839 թ. Կուբանի ափին “Պրոչնըյ օկոպ” ամրոցի դեմ ծնվեց չերքեզահայերի նոր աուլ՝ Արմենհաբլ։
Հետագայում, Տեր Պետրոս քահանա Պատկանյանի և աուլի բնակիչների խնդրանքով, Ամենայն հայոց կաթողիկոս Ներսես Աշտարակեցին 1848 թ., ստանալով Կովկասում ռուս փոխանորդի թույլտվությունը՝ աուլ Արմենհաբլը վերանվանել է գյուղ Արմավիր, ի հիշատակ Հայոց պետության հնագույն մայրաքաղաքի:

Вы недавно смотрели