Купить Статуэтка Аршалуйс Ханжиян, История России | Вернисаж Истории
Телефон
8(918)334-0707
г. Краснодар ул. Стасова 178

Статуэтка Аршалуйс Ханжиян

Статуэтка Аршалуйс ХанжиянСтатуэтка Аршалуйс ХанжиянСтатуэтка Аршалуйс ХанжиянСтатуэтка Аршалуйс Ханжиян
Артикул: SSMLBA001084
1 500
В корзину
Характеристики
Материал
Полистоун
Размер
Маленький
Цвет
Бронза
Высота
14 см.
Вес
0.43 кг.

Аршалуйс Ханжиян

Аршалуйс Киворковна Ханжиян (27.12.1913-16.02.1998) – хранительница солдатских могил. В годы Великой Отечественной войны, когда шли ожесточенные бои неподалеку от урочища Поднависла под Горячим Ключом, помогала врачам и санитарам, ухаживала за ранеными солдатами. В августе 1942 г. немцы готовились к прорыву к портам Новороссийска и Туапсе. Прямой путь к Чёрному морю лежал через Поднавислу. В разгар боев к дому Ханжиян привезли подводу с ранеными. Через день - ещё одну. Потом ещё. В комнатах развернули фронтовую медчасть. Обещание остаться с умирающими солдатами Аршалуйс Ханжиян дала в одном из боёв в самый разгар ВОВ. Когда советские войска сломили сопротивление немцев и пошли дальше, Аршалуйс осталась в Поднависле, чтобы хранить память о погибших. После войны А. Ханжиян работала в колхозе и присматривала за братскими могилами. Родные звали её перебраться в село Фанагорийское, где было электричество, но она категорически отказывалась: не могла нарушить данного солдатам слова. Слово своё она держала полвека. 17 февраля 1997 г. Аршалуйс Ханжиян признали «Женщиной 1997 года» в номинации «Жизнь-судьба». В 1998 году получила звание «Почетный гражданин Горячего Ключа». В ноябре 2015 г. в Горячем Ключе на народные средства установили памятник Аршалуйс. Бронзовая женщина в платке, присев на скамейку рядом с простреленной солдатской каской, в центре Горячего Ключа, возле мемориального комплекса «Вечный огонь», продолжает хранить память о погибших.


Arshaluis Khanzhiyan

Arshaluys Kivorkovna Khanzhiyan (12.27.1913-16.02.1998) - the keeper of the graves of soldiers. During the Great Patriotic War, when there were fierce fighting near the tract Podnavisla near Goryachy Klyuch, she helped doctors and orderlies, looked after wounded soldiers. In August 1942, the Germans were preparing for a breakthrough to the ports of Novorossiysk and Tuapse. The direct path to the Black Sea lay through Podnavisla. In the midst of the fighting, a cart with the wounded was brought to the house of Khanzhiyan. In a day - another one. Then again. A front-line medical unit was deployed in the rooms. Arshaluys Khanzhiyan promised to stay with dying soldiers in one of the battles at the height of the Second World War. When the Soviet troops broke the Germans' resistance and moved on, Arshaluys remained in Podnavisle to keep the memory of the dead. After the war, A. Khanzhiyan worked on a collective farm and looked after the mass graves. Her relatives called her to move to the village of Fanagoria, where there was electricity, but she categorically refused: she could not break the words given to the soldiers. She kept her word for half a century. On February 17, 1997 Arshaluys Khanzhiyan was recognized as the “Woman of 1997” in the nomination “Life-Fate”. In 1998 she received the title of “Honorary Citizen of the Hot Key”. In November 2015, a monument to Arshaluys was erected in Goryachiy Klyuch using public funds. A bronze woman in a headscarf, crouching on a bench next to a shot through a soldier's helmet, in the center of Goryachiy Klyuch, near the Eternal Flame memorial complex, continues to keep the memory of the dead.

Արշալույս Խանջիյան

Արշալույս Կիվորկովնա Խանժիյան (27.12.1913-16.02.1998) - զինվորական շիրիմների պահապան: Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին, երբ սրընթաց մարտեր էին ընթանում Պոդնավիսլոյի և Գորյաչի կլյուչի շրջանում, այս կինը օգնում էր բժիշկներին ու սանիտարներին, խնամում էր վիրավոր զինվորներին։ 1942-ի օգոստոսին գերմանացիները պատրաստվում էին վճռական մարտերի Նովոռոսիյսկի և Տուապսեի նավահանգիստների համար: Ուղիղ ճանապարհը դեպի Սև ծով անցնում էր Պոդնավիսլոյով։ Մարտերի թեժ պահին Խանժիյանի տուն են հասցրել վիրավորներով լի սուզանավ ։ Մեկ օր անց - ևս մեկը, ապա՝ երրորդը։ Նրա սենյակները վերածվեցին ճակատային բուժկետի։ Մեռնող զինվորների հետ մնալու խոստումը Արշալույս Խանժիյանը տվել է Հայրենական մեծ պատերազմի ամենաթեժ մարտերից մեկի ժամանակ։ Երբ խորհրդային զորքերը կոտրեցին գերմանացիների դիմադրությունը և առաջ գնացին, Արշալույսը մնաց Պոդնավիսլոյում՝ զոհվածների հիշատակը պահելու համար։ Պատերազմից հետո Ա. Խանժիյանն աշխատել է կոլտնտեսությունում և խնամել եղբայրական գերեզմանները։ Հարազատները նրան կոչ էին անում տեղափոխվել գյուղ Ֆանագորիա, որտեղ էլեկտրականություն կար, բայց նա կտրականապես հրաժարվում էր՝ չէր կարող խախտել զինվորներին տրված խոսքը։ Իր խոսքը նա պահեց կես դար։ 1997 թ. փետրվարի 17-ին Արշալույս Խանժիյանը "կյանք-ճակատագիր" անվանակարգում ճանաչվել է "1997 թ. կին": 1998 թվականին ստացել է "Գորյաչի կլյուչի պատվավոր քաղաքացի" կոչում։ 2015 թվականի նոյեմբերին Գորյաչի Կլյուչում ժողովրդական միջոցներով կանգնեցվեց Արշալույսի հուշարձանը։ Բրոնզաձույլ կինը գլխաշորով, նստարանին նստած՝ զինվորական կացարանի կողքին, քաղաքի կենտրոնում, "Հավերժ կրակ" հուշահամալիրի մոտ, շարունակում է պահպանել զոհվածների հիշատակը:

Вы недавно смотрели